Neden Sevgi Katmanında Takılı Kaldık?

Bazen kendimizi boşlukta hissederiz, yaşamak sanki ağır geliyormuş gibi. Hayata ve yaşama karşı onca emeklerinin karşılığını alamamanın yorgunluğunu yaşarsın. Geleceğe dair attığın adımların geri dönüşünü alamamak, senin için özel olan bir insana verdiğin duygusal emeğin karşılığını alamamak gibi…

Yaşamımızdaki onca olumsuzlukların çoğu kafamızda kurduğumuz karamsarlıktır.

Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisindeki piramadin alt katmanındaki fizyolojik ve güvenlik ihtiyaçlarından sonra sevgi ve ait olma katmanı gelir. Ardından kişinin değer yargısı sonra ise kendini gerçekleştirme.

İşte biz bu piramidin sevgi ihtiyacı katmanında takılı kalarak karamsar düşünceler içinde mahvolmuşuz.

İnsanoğlu sevgisiz yaşayamaz. Ormandaki ağaçların gürleşmesi ve toprakların verimli hale gelmesi için su ve güneş temel etkense insanın temel etkenlerinden biri de (ağaç ve toprak gibi verimli olabilmesi için) sevgi ihtiyacıdır.

Sevgi konusunda bir çuval yaşanmışlıkların içinde kaybolup kendimizi hasta etmemeliyiz. Yaşadıklarımızın içinde kaybolup zihnimizi ucu bucağı olmayan bir karanlığa sürüklemekten ziyade soruna yönelik tedaviye başlamak en iyisidir.

Tökezleyen bir arkadaşlıktaki sorunu, halının altına süpürmek yerine sorunları tek tek konuşmak. Sarsıntı içinde olan bir ilişkideki sorunları detaylıca konuşmak gibi.

Biz, konuşmayınca veya umursamayınca bir tepki verdiğimizi düşünüyoruz. Ama sorunlar içerisinde kıvranmaktır bu. Dertlerini unutmak için aldığın alkol bir süre sana bazı şeyleri unutturur. Sabah kalktığın zaman hiçbir şeyin değişmediğini anlarsın. Aksine sağlığını riske atarsın.

İşte sorunları çözmeye yönelik adımlar atmayıp görmezden geldiğimiz her sorun, sağlığımızı etkiler. Sevgi ihtiyacımızı zedeleriz. Sorunları çözmek adına attığımız adımlara rağmen söz konusu sorun çözülmezse bile zihnimiz yavaş yavaş onu kurcalamayı bırakır.

Bu yeryüzünde yerle bir olan hayatlar, iki taşın arasından yeşeren bir çiçek gibi yeniden yeşerdiği anda daha kaliteli ilişkiler içerisinde sevgi dolu oluruz. Çünkü sen, içindekileri aktardın, işi yokuşa sürmek yerine karamsar olmadan daha şeffaf oldun. Sorunlar ile yüzleştin. Artık rahat bir şekilde yeşermeye hazırsın!