Tarihin sıfır noktasına yolculuk… (1)

Kayseri’den günün ilk ışıkları ile keyifli bir yolculuğa başladık…

Diyarbekir yoluna le Diyarbekir yoluna
Toydum düştüm toruna le toydum düştüm toruna
Bu sevdalar boşuna le bu sevdalar boşuna
Delalım delalım delalım delalım delalım…
***
Tınıları eşliğinde doğunun o mistik havasını tenefüs etmeye başlamadan, ilk durak Malatya…
Malatya’da kayısı, özellikle gün kurusu kayısını hem hediyelik hemde tadımlık alarak, yurdumun bin bir lezzet diyarını arşınlıyoruz.
***

Haydi BİSMİLLAH..Eşim bizim rehberimiz. Kendisi askerliği ve ilk görevini Şırnak’ta yaptığı için buralar onun çok iyi bildiği mekanlar… Her karışında ayrı bir hatıra, anı saklı… Onun muhteşem araya serptiği anektodlarla seyahatimiz daha bir keyifli geçti…
İlk olarak, anılarımıza eklemek için her köşesini kare kare fotoğrafladığımız, Hazar Gölü karşılıyordu bizi.
Çocuklarım ve ben… İlk görüşte doğunun denizi diye adlandırılan Hazar Gölü’ne ve manzarasına hayran kaldık…

Yolculuk büyük bir keyifle devam ederken, Doğu’nun Parisi Diyarbakır’a büyük bir açlıkla ulaştık…
Hem gerçekten sabahın erken saatlerinde yola çıkmış olmanın midemizde hissettirdiği açlık hemde gözümüzün ve gönlümüzün açlığı birleşince çekilmez oluyor inanın…
“Sabah sabah ciğer mi yenir?” diyenlerden biri de benim. Sanırım büyük konuşmuşum. Çokta güzel yeniyormuş. Yanında bin bir çeşit mezesi ile sıcak sıcak lavaşların arasında servis edilen ciğer adeta damak çatlatan cinsten.
Oğlum Şakirimin Diyarbakırlı ve Mardinli arkadaşları sağolsun, onların da bize tavsiyeleri ile Ulu Cami gezilmezse ve görülmezse olmazdı… Diyarbakır Ulu Cami, “Anadolu’nun en kadim camileri arasındadır.” deniliyor. Resmen tarih kokuyor.
Dim dik ayakta…

Bizim 21. yüzyılda barınmaya çalıştığımız evledimizde mantolama sistemini dahi doğru dürüst becerememişken; zamana ve her türlü afete rağmen bütün ihtişamı ile kendisine hayran bırakan bir ecdat yadigarı…
Daha ne diyebiliriz ki?
Geçmişin izleri,
Geleceğin en büyük rehberi…
Değil miydi? Neden bıraktık takip etmeyi?
***

Diyarbakır Surları, evet arabada giderken uzaydan dahi görülüyormuş diye bir atıfta bulundu aile fertlerinden biri, şimdi adına ifşa etmek istemiyorum, güldük tabi… Ama o kadar olmasa da hiçte haksız olmadığını küçücük bir araştırma neticesinde anladık..
“Şehrin en karakteristik tarihi yapısı”
“Diyarbakır Valiliği verilerine göre Çin Seddi’nden sonra dünyanın ayakta kalan en uzun, geniş ve sağlam taş savunma duvarıdır.” deniliyor açın bakın serzenişi, bizi kendimize getirdi.

“Kuşbakışı görünümü kalkan balığına benzer biliyoruz ki söylüyoruz” diyerek kendine gelen özgüven patlaması, bize bundan sonraki yolcuğun bu haklı gururla devam edeceğinin sinyallerini veriyordu.
2015 yılında UNESCO Dünya Mirası listesinede girmeyi başarmış… Bütün alkışlar Sur’lara ve tabiki ecdada…

Eee biraz yorulduk tabi… Küçücük bir kahve molası bir menengiç kahvesi çok güzel olmaz mı?
Hasan Paşa Hanı’nın bunun için biçilmiş kaftan olduğunu duymuştuk. Daha ilk adımda orada daha önce yaşamış, aynı karelere ayak basmış insanların var olduğunu hissederek giriyoruz, Hasan Paşa Han’ından içeri…

İçerisinde hediyelik eşya ve cafelerin bulunduğu bir mekan. Daracık merdivenlerinden çıkarken, “kafanızı vurmayın” uyarıları eşliğinde tamda burada bütün açıklığı ile tarihi bir yolculuğa çıktığımızı hissettik. Gerçekten mekan bütün gerçekliği ile ayakta ve bize buralarda develeri ile atları ile gelip konaklayan insanların yaşadıklarını bir film şeridi gibi gözümüzde canlandırmamızı sağladı…

Çünkü mekan gerçekten sanki hiç bir şeyine dokunulmadan bu günlere gelmiş gibiydi. Oldukça keyifli bir tadımdı reyhan şerbeti, dibek kahvesi ve menengiç kahvesi… Her birimiz ayrı ayrı tadımlar yaparak keşifli bir anın tadını çıkardık.

Diyarbakır’ı gezmelere doyamıyoruz… Ara sıra yemek ve içmek için molaların birinde ZİVZİK NAR diye yazılmış koca koca yazılı bir sokak satıcısından tatmak isteyince biraz hayal kırıklığı yaşadım tabi… Ya zamanı değildi yada işte öyle bir şey… Tatmadım demem sorarlarsa…

On Gözlü Köprü: Dicle manzarası ve fotoğraf için güzel bir deneyim yarın devam edelim…