KAYIPLAR…

Geçen hafta kayınvalidemi Hakk’a uğurladık… Cennet Mekân, ruhu şad olsun…

İki yıl önce kayınpederimi kaybettiğimizde bütün Bünyan ve tanıyan herkes son derece üzgün olduğunu ifade etmiş ve acısını herkes çeşitli şekilde dile getirmişti.

Ve o günkü birinci derece akrabalarının ve özellikle torunlarının acılarını, dile getirdiklerini, duygu yoğunluğunu aynen köşeme taşımıştım…

Aynı torunları bu kez de “Atasoy’umun son temsilcilerinden babaannemi kaybettik” diyordu.

Bir başkası da “prensesim canım babaannem” diyerek feryat ediyordu.

Eşim de babasından sonra anasını da kaybetmenin verdiği hüzünle, “babama da selam söyle anam” diyerek üzüntüsünü dile getiriyordu.

Cenazesini kıldırmakta zorlanan imam olan Metin abimin de cenaze merasimine katılanlara acısı sirayet ediyor ve herkesi hüzne boğuyordu.

Rahmetli kayınvalidemin ben de gelini olarak kendisine Allah’tan rahmet ve ailemize de başsağlığı diliyorum…

Allah gani gani rahmet eylesin…

Bundan sonra bayramlar daha da sessiz olacak kesin…

“Sen hiç gitmedin Anam…

Gözlerimden kalbime taşındın, önceden bir yerdeyken şimdi baktığım her yerdesin.

Topraklar seni sıkmasın anam, yattığın yer nur mekânın cennet olsun inşallah” 

Mehmet URAL

***

Anam…

Bana eksikliklerini sorma hayat… Anam derim tamamlayamazsın.