Japonsuz Kapadokya

Kim sever kim sevmez herkesin düşüncesi kendinedir tâbi ama Japonlar dünyanın en medeni milletleri sıralamasında başı çekmektedir.
Hayat tarzlarında tüm dünyaya örnek olan bu değerli milletinin halkını, vatandaşlarını Kapadokya turumda görememek beni şaşırtmadı. Ortalama her sene gittiğim Kapadokya ‘da nerde bir Japon görsem muhabbetim eksik olmazdı. Onlar benim nezdimde “kalitenin aynası”özelliği taşımaktalar ki bu sözlerimi sohbetlerimde de söylemişimdir. Onlarla tarihten gelen bağlarımız da vardır bilindiği üzere. Konuyu dağıtmamak adına şuna da değinecek olsam kusur işlememiş olacağım kanaatindeyim: Türkiye’nin doğu sınırlarından doğuya gittikçe oralarda yaşayan insanların simalarının birbirlerine çok benzemesi ve bu benzerliğin ekvator çevresinde devam edip Japonya ya kadar uzaması eminim sizleri de düşünderecektir Japonların biz Türk milletine biyolojik olarak da yakın olabilecekleri adına.Bunun en güzel örneği Boğaç handır.
Görünen köy kılavuz istemez misali Kapadokya turizminin yara almış olması üzüntü verici. Umarım yönetimsel yanlışlardan geri dönülüp,başta esnafın ve dolayısıyla halkın gönlü alınmak adına yapılan çalışmaların verimli olması yönünde sentez yapılır.
Turizm merkezinde dökme su ile değirmen dönmeyeceği gerçeğine,deneyimi durumu idarecilerin olmazsa olmaz koltuk altı kitaplarından olursa kaybın neresinden dönülürse kâra dönüşmeye başlar.
Öyle ya Bekir Ödemiş başkan ile bu zaman arasında dağlar kadar fark var.
Herkes anladığı işi yapsa ne iyi olur değil mi?
Popülizm iyi bir yönetici olmaya her zaman yetmiyor!
Saygılarımla