Geç Kalmışlık Hissi

Bazı duyguların adı yoktur, ama insan ne olduğunu çok iyi bilir. Geç kalmışlık hissi de onlardan biridir.

Her şey sanki biraz kaçırılmış gibi gelir. Söylenmesi gereken sözler zamanında söylenmemiş, gidilmesi gereken yollar ertelenmiş, hissedilmesi gereken duygular yarım kalmıştır. İnsan dönüp baktığında, aslında en çok beklediği anların içinden sessizce geçip gittiğini fark eder.

Ve en zor olanı şudur: Hayat devam ederken insanın içi geride kalır.

Geç kalmışlık sadece zamanla ilgili değildir. Bazen insan kendine geç kalır. Ne istediğini anlamaya, neyi sevdiğini fark etmeye, neye kırıldığını kabul etmeye… Hep bir “sonra” vardır. Ama o “sonra” çoğu zaman hiç gelmez.

İnsan en çok da başkalarının hayatına bakarken hisseder bunu. Herkes bir yere varmış gibi görünürken, kendisi sanki hep yoldadır. Ama nereye gittiğini de tam olarak bilmeden…

Oysa belki de mesele geç kalmak değildir. Belki de insanın kendi zamanıyla barışamamasıdır.

Çünkü herkesin yetişmesi gereken saat aynı değildir. Kimi erken öğrenir, kimi geç anlar. Kimi hızlı yaşar, kimi derin. Ve bazen geç kaldığını sandığın şey, aslında tam da olması gereken zamandır.

Yine de insanın içinde o ince sızı kalır:
“Acaba daha erken olsaydı, her şey farklı olur muydu?”

Cevabı yoktur bunun. Ama insan yine de düşünmeden edemez.

Belki de geç kalmışlık hissi, insanın içinde kalan ihtimallerin en sessiz halidir.