Özlemek de Sevmektir

Bazı insanlar sevgiyi birlikte geçirilen zamanla ölçer. Oysa hayat bazen sevdiklerimizi bizden kilometrelerce uzağa götürür. İşte o zaman sevginin başka bir yüzüyle tanışırız: özlemle.

Özlemek, sanıldığı gibi sadece hüzün değildir. İçinde sevgi, değer ve bağlılık da vardır. Çünkü insan ancak kalbinde önemli bir yeri olanı özler. Gün içinde telefona gelen bir mesaj, yapılan kısa bir görüntülü konuşma ya da dönüş tarihini beklemek, sevginin farklı biçimlerde yaşanmasıdır.

Bazen havaalanları kavuşmaların adresi olur. Günlerce süren özlem, birkaç saniyelik bir sarılmanın içinde eriyip gider. O an anlarız ki sevgi sadece yan yana olmak değildir. Sevgi, uzaktayken de aynı sıcaklığı hissedebilmek, aynı özlemle bekleyebilmektir.

Elbette özlemek kolay değildir. Özel günlerde, akşam yemeklerinde ya da bir başarıyı paylaşmak istediğinizde onun yanınızda olmasını istersiniz. Ama özlem aynı zamanda sabrı öğretir. Beklemenin değerini, kavuşmanın mutluluğunu ve birlikte geçirilen zamanın kıymetini hatırlatır.

Belki de bu yüzden özlemek de sevmektir. Çünkü gerçek sevgi, mesafelerle eksilmez. Bazen bir ülkeden diğerine uzanır, bazen binlerce kilometreyi aşar ama yine de kalbin en sıcak köşesinde yaşamaya devam eder. Ve her kavuşma, sevginin mesafelere rağmen ne kadar güçlü olduğunu yeniden gösterir.