“Orman Yanarsa Biz de Yanarız”

Ben ormanı severim. Çünkü ormanda sessizlik vardır, kuş sesi vardır, serinlik vardır

Son yıllarda ormanlar yanıyor. Televizyondan izliyorum, koskoca dağ alev alev. Helikopter uçuyor, ama yetmiyor. Ağaçlar cayır cayır yanıyor. O ağaçlarda serçe yuvası var, sincap var, kirpi var. Onlar da can, onların da evi orası. Yanınca nereye gidecekler?

İnsan üzülüyor. Bir ağacı büyütmek kolay değil. Düşünsenize, yirmi senede büyüyen ağaç bir saatte yanıyor.

Ormanı yakmak sadece kibritle olmuyor. Dikkatsizlikle, umursamazlıkla da yanıyor. Pikniğe gidip çöp bırakıyorlar, cam şişe atıyorlar. Bir de sigara… Yahu ne olur sönmeden atmayın şunu!

Ben buradan herkese seslenmek isterim. Orman sadece ağaç değil. Orman nefes, orman su, orman hayvan, orman biziz. Eğer ormanı yakarsak, kendi geleceğimizi de yakarız.

Gelin, ormanlarımıza sahip çıkalım. Gölgesine oturamadığımız ağacın, kıymetini yanınca anlamayalım.