YARINLARA DAİR ENDİŞELERİM VAR

Kendimizi kandırmayalım Kayserispor şampiyonluğa oynayan bir takımın ağırlığını, karakterini ve oyun gücünü sahaya yansıtamıyor.

Farklı kazanılan maçlar dahil ne yürekleri rahatlatan ne de göze hitap eden bir futbol ortaya koyamıyor. İzlerken keyif almayı geçtik, tedirginlik hat safhada…

Al gülüm ver gülüm, yana geriye pas yapmak futbol üretmek değildir.

Bu tükenmişliğin değilse bile tükenmekte olan futbol aklının göstergesidir.

Anı kurtarmakla sezon kazanılmaz.

Risk almadan sonuç, cesaret göstermeden başarı gelmez.

***

Lastik patladı, patlayacak derken Ümraniye maçında takım jantın üzerinde kaldı. Ligin en fazla atanı da, en fazla yiyeni de olmak tek başına bir anlam ifade etmiyor.

Rakamlar güzel ancak; futbolun gerçekleri acı. Ümraniye’nin attığı golü sardırıp sardırıp izleyin.

Bu kadar basit gol yiyen bir takımın güvenli liman olduğunu kimse söylemesin.

***

Kaptandan başlayalım… Kaptan toparlayandır, sadece formanın değil, koldaki pazubandın hakkını verindir.

Her pozisyonda itiraz ederek, kendi yanlışını örtmeye çalışmak değildir.

Gole giden adama eşlik etmek yerine, müdahale edip, tehlikeyi uzaklaştırandır.

Lütfedip rakibi bozmak yerine, ikramda bulundu bizim kaptan.

Dahası stoper demek ise tehlikeyi önceden sezen, ilk müdahaleyi yapan, rakibi bozandır arkadaş.

***

Oğulcan Çağlayan’a verilen parayı geçtik, bu adamı kurtarıcı olarak sahaya sürmek vahim, bu adama o formayı giydirmek ise günah!

İstatistik tutulsa ayağına top değmeden maçı tamamlayan olarak açık ara önde çıkar.

Benhur’un kulübeye çekilmesi doğru, ondan beklentinin bu kadar büyük olması ise yanlıştı.

Genel tablo ortada Kayserispor’un temposu yok, baskısı yok, oyun aklı yok!

Rakip hata yapmadığı sürece mesafe kat edemiyor.

Şampiyonluk yarışında üst sıralarda olmak başka, şampiyonluğa yakışır futbol oynamak bambaşka!

***

Batman, Pendik ve Ümraniye’de yaşananIar artık görmezden gelinemeyecek bir tabloyu ortaya çıkardı.

***

Bu takımın sorunu bir maçlık kötü sonuç değil.

Sorun, haftalardır bir türlü giderilemeyen oyun yoksunluğu ve güven eksikliği.

Gelelim bu gidişatın baş mimarına…

Teknik Direktör tercihinin yönetimsel bir hata olduğunu geldiği ilk günden beri defalarca söyledim. Bugün de aynı yerdeyim. Takım irtifa kaybederken hocanın bu yükü taşıyacak güce ve futbol aklına sahip olmadığı net görülüyor.

İşler kötü giderken teknik heyet devreye girer. Oyuna müdahale eder, çözüm üretir, sorumluluk alır.

Bizim ki maçı sadece izliyor, okumasını geçtik. İzleyecekse çıksın tribünden, locadan, hatta gitsin evinden izlesin.

Her maçın ardından futbolculara teşekkür etmekle bu işler yürümez! Sen futbolculara teşekkür ediyorsun da farkında mısın, sana kimse teşekkür etmiyor!

Sormak isterim;

Hiç başını yastığa koyduğunda, hangi yanlışların içinde debelendiğini düşünüyor musun?

Kusura bakma hocam, Kayserispor’un teknik direktörü olmak herkese nasip olmaz.

Bu takımın sana kattığı çok değer, omuzunda CV’ne eklenen Kayserispor Teknik Direktörü apoleti var.

Senin Kayserispor’a zerre katkın yok.

Bizim derdimiz bugünkü puan tablosu değil.

Sezon sonunda da o tablonun zirvesinde kalabilmektir.

Bizi yarınlara dair endişelendiren, sahadaki güvensizliktir. Unutulmasın, şampiyonluk yalnızca puan toplayarak kazanılmaz.

Şampiyonluk, rakibe korku, taraftara güven vermekle kazanılır.

Maalesef ki Kayserispor bugün ikisini de veremiyor. Ve asıl tehlike de tam olarak burada başlıyor.