KUTLAMA PROGRAMININ ÖNÜNE GEÇEN YANLIŞ!..

Ulu bir çınarın çalıya dönmüş halini görmek çok üzücü… 

Bir futbol devinin eriyen haline 60. Yıl Kutlamalarında tanıklık etmek düşündürücü… 

Dün olduğu gibi kötü günün dostu, bugün de taraftardı.

“-Gidersem cebimden de bir şeyler gider” düşüncesiyle bahane üretip kaçan tiplerin gelmediği programın belli bölümleri belki bir umut tadında, belli bölümü ya tutarsa kıvamında, büyük bir bölümü de söyleyenin de inanmadığı bir havada geçti.

Son bölümdeki hata ise “Keşke böyle bir kutlama programı tertiplenmeseydi”  şeklindeydi.***

Kutlama programını takip etmek için Karpuzatan Tesislerine gittim… 

1966 yılından bu yana sayısız hüzünleri bir o kadar da mutlulukları olan Kayserispor’un 60. Kuruluş yıl dönümünün öncesini ve sonrasını pür dikkat takip ettim. 

Sohbetler ettim, hasretler giderdim, notlar alıp dünün kutlama programını bugün sizlerle paylaşmak istedim… Umutlandığım anlar da oldu, hüzün kokan kesitlerde.

***

Program öncesinde Başkan Çamlı’nın kurtuluş reçetesini birebir dinledim, çakılan kıvılcımın yarınları aydınlatma düşüncesini ise olumlu buldum. 

Mevcut enkazın temizlenmesi için ciddi bütçeler gerektiğini bunun da önemli bir bölümünü temin ettiğini söyleyen Çamlı’nın “Bizim transferlerimiz hazır bekliyor. 

Tahtayı da bugün-yarın açarız, sonrasına da bakarız”sözleri kulağa hoş geliyor umarım ve dilerim bu işin sonu da hayırlı olur.

***

Gelelim programın yavaş yavaş detaylarına…

Sonrasında program saatine kadar sen-ben-bizim oğlandan öteye gitmeyen   görüntünün kalabalığa dönüşme hayali okyanusa düşen damladan farksızdı… Geleni gördüğüm gibi  gelmeyenleri de niye gelmediklerini üç aşağı beş yukarı tahmin edebiliyordum. 

Kısa bir bekleyişin ardından Memduh Başkan’ın teşrif etmesiyle birlikte tören alanına geçildi. 

***

Canlı yayın ekibimiz Kayseri Gün TV’den tüm yaşananları naklen izleyicilerimize, takipçilerimize aktardılar. Ben ise sahanın sakin bir yerinde oturdum ve can kulağı ile hem izledim, hem de kimin ne dediğini dinledim… 

Başkanın destek istemesi, hedef koyması, yeniden gelinen yere dönüleceğinin altını çizmesi hem doğal hem de güzeldi. 

Taraftarın şampiyonluk beklentisine girmesi, çıkılan bu yolda adrese teslim nokta atışı yapması da işin doğru tarafıydı. 

Hocayı biraz heyecanlı gördüm, biraz da genel manada Eyüp’ü ligde bırakması kabul görse de Kayserispor’da hala tam olarak fotoğraf karesine sığdıramadım. Sözleşmesi 1+1 yıllık ama bana 1+1 aylık gibi geldi. Neyse..!

***

Büyükşehir Belediye Başkanı Büyükkılıç’a gelince… 

O da iyi temennilerde bulundu ekledi-çıkardı ama altını çizdiği en önemli detay bir çiçekle baharın gelmeyeceği gibi, tek taşla da duvarın olmayacağıydı. 

Daha açık bir ifade ile demek istedi ki Başkan;

“Biz destek olacağız olmasına da şehrin bu işi sahiplenmesi gerekiyor, sadece bu iş bizim katkımızla olacak iş değil. Hep birlikte el ele verip bu takımı geldiği yere çıkartmalıyız.” 

Buraya kadar olması gerekenler bunlardı. Gerçekçi olmak gerekirse; 60 yıllık tarihi olan bir kulübün kutlama programı tertiplemesi doğru, kutlama programının takımın ligden düşmesine denk gelmesi talihsizlikti… 

***

Forma tanıtımı da güzeldi, 60. Yıl vurgusu, Erciyes’i, şehrin diğer değerleri, detayları, forma renkleri v.s. olması gerekenlerdi… 

Benim bütün bu söylediklerimi, yazdıklarımı, çizdiklerimi unutturacak sadece benim değil, bir avuç katılımcının da sinirlerini hoplatan en önemli detay ise geçmişte bu kulübe hizmet etmiş, formasını terletmiş eski sporcuların verdikleri ve vermedikleri mesajlarıydı… 

Yine söylüyorum düşünce güzel, mesajlar güzel ama törenin dahi önüne geçen bir yanlışın altına atılan imza affedilir gibi değildi…

Geçmişte bu kulübün formasını giyen 20’ye yakın futbolcu görüş belirtmiş… 

Giydiği formanın hakkını veren de konuşmuş, ekmek yediği kulübe giderken ihanet eden de konuşmuş. 

Adı sanı bilinmeyen de temennide bulunmuş, kulübü mahkemelerde süründüren de…

***

Şimdi sormak istiyorum;  öze dönülen bir süreçte bu kulübün anlı şanlı tarihini önce bir açın ve “kimler var” diye bakın hele… 

Ergün Teber’den başka bu kulüpte forma giymiş Kayserili futbolcu yok mu? 

60 yıllık tarihinde  Kayserispor’un en büyük başarılarına imza atan, tarihinin en büyük bonservis bedelini getiren, kulübün yetiştirmiş en kariyerli ismi olan Kayserili Mehmet Topuz’a ulaşıp, bir görüş alamadınız mı? Erdinç Yavuz’u aradınız mı? 

Kayserispor’un ilk şampiyon kadrosunda oynayan tek Kayserili Mehmet Gümüşsoy’u (Cicom) davet ettiniz mi? Mehmet Bulut’u aradınız mı? 

Metin İlhan’a, Hakan Polat’a, Mustafa Çapanoğlu’na “bekliyoruz” dediniz mi? 

***

Hepsini geçtik; peki kürsüde kafanızı çevirip etrafınıza baktığınız da yüzünüz hiç mi kızarmadı? 

Bu kulübün tarihinde 14 yıl bir fiil o formayı giymiş Mustafa Uğur’u, yine böyle benzer bir dönemde küme düşen Kayserispor’u geçmişte rekorlar kırarak lige çıkartan takımın kaptanı Rıdvan Çeçen’i, İsmail Doğan’ı, Zafer Türkmen’i, Erdoğan Özdoğan’ı, Seyit Cem Ünsal’ı, Mehmet Aşık’ı, Mustafa Türkmen’i, Ferhat Bakar’ı, Bahattin Mutlu ve ismini sayamadığım, tören esnasında orada olan kendi öz evlatlarımızı kürsüye çıkartıp onore etmek hiç mi aklınıza gelmedi? 

Öze dönmek sözle olmaz beyler! 

Şehrin çocukları yok sayılarak hazırlanmış bir geçmiş anlatısı eksik kalmaya mahkumdur. Çünkü vefa alkıştan önce gelir. 

60. Yıl kutlamaları, geçmişe teşekkür etmenin en güçlü fırsatıydı. 

O teşekkürün içinde bu şehrin evlatlarının sesinin duyulmaması kocaman bir yanlıştı. 

Çünkü vefa sadece hatırlanan isimlere değil; unutulanlara da gösterildiğinde anlam kazanır. 

Öze dönmek söylemle değil, özüne yakışanı yapmakla mümkündür. Kimse kusura bakmasın ama kendi öz değerlerini, evlatlarını on paraya almayanların bu şehrin önünde bir karşılığı yoktur. 

Bu yanlışta sadece  “unutulmuş” denilecek kadar sıyrılacak bir ayrıntı değildir. Kimse bunun müsebbibi cezalandırılmalıdır. Nokta…