OKUL DEĞİL ENSTİTÜ

1940 yılıyla birlikte güzelim ülkemizde köy enstitülerine merhaba dedik.

Bu enstitüler, şehir dışlarında kurulduğu için ve de üretime dayalı eğitim verdiği için köy kavramıyla beraber anılmışlardır.

En bilineni Hasanoğlan’dır,sonra Beşikdüzü ve diğerleri sıralanır.

Bir de Pazarören var.Pazarören’deki bu enstitünün belgeselini yapmış olan birisi olarak ,bu enstitülerin kuruluşlarını kutlamak üzere,değerli büyüklerimle beraber bugün bu enstitünün yolundaydık.

Bu gezinin benim açımdan farklı bir güzelliği de şu oldu ki,yapımında bulunduğum belgeseller sadece internet üzerinden izlenmekle kalmadı,bu vesileyle,bu faaliyetin açılışını köy enstitüleri belgeselimle yaptık ve herkesin mutluluğu görülmeye değerdi.

Böylelikle,sanat yaşamıma reelde fotoğraf sergilerim,kukla tiyatrolarım yanı sıra belgesellerimi de izleyiciyle buluşturmuş oldum,bu da benim açımdan bir başka güzel gelişme oldu.

Uzun lafın özetine gelecek olursam,şunları yazarak devam etmek isterim.

Bir insanın en büyük zaferi kendini aştığı zamanki kazancıdır,mücadelesinin sonucuna varıp daha emin adımlarla yoluna devam edebilme enerjisini,potansiyelini kendinde hissetmesidir.Bu yolda şimdiye kadar kusurum olanlar olduysa affola derim ve sanat çantamdaki ürünlerimle yoluma devam etmenin mutluluğu içindeyim.

Öyle ya,herşeyin başı okumak ve eğitim.Sen doğru ol,eğri belasını bulur sözü de çok doğru bir sözdür.

Kendini eğitmeyen ya da eğitmeyenlerin bu dünyada yeri yoktur.Gelişim,değişim ve ilerleme kendini bilene her daim kadimdir,güçtür.

Empati,sempati gibi kavramlar her ne kadar bazı insanlarımızda az rastlanan durumlar olsa da,onların da zamanla doğru yolu bulacaklarına inancım tamdır.Kusurumu af buyrun ama,eşeklik baki olsa da eşeklerin de faydalı olduğu yerler yok değildir.

Bugünkü organizasyonda emeği geçenlere şahsım adına teşekkür eder,kaliteli yaşamlar adına yaşamanın kıymetini bilenlere selam ederim.

İyi ki varsınız,hayat sizlerle güzel