Bir Otobüs Biletiyle Nereye Gidilir?

Bir otobüs bileti düşünün. Üzerinde bir tarih, bir saat, iki şehir adı ve bir koltuk numarası var. Hepsi bu. Küçücük bir kâğıt parçası… Ama belki de üzerinde bir insanın kimsenin bilmediği hikâyesi saklı. Çünkü hiç kimse otobüse yalnızca bir şehirden başka bir şehre gitmek için binmez. Kimi birine kavuşmak için gider, kimi birinden uzaklaşmak için. Kimi yeni bir hayat kurmaya, kimi eski hayatından birkaç saatliğine kaçmaya… Aynı otobüste onlarca insan, birbirinden habersiz onlarca hikâyeyle yol alır. Cam kenarında oturan kadın belki yıllardır görmediği annesine gidiyordur. Ön koltuktaki genç, cebindeki birkaç parayla hayatında ilk kez kendi kararının peşinden gidiyordur. En arkadaki adam ise belki arkasında bıraktığı şehre bir daha dönmemeye karar vermiştir. Biz sadece bileti görüyoruz. Oysa o biletin üzerinde bazen bir kavuşma, bazen bir veda, bazen de kimsenin bilmediği bir başlangıç yazıyor. Ne garip… Koltuk numaramızı biliyoruz ama yanımızda oturan insanın hayatını bilmiyoruz. “16 numara, cam kenarı.” Hepsi bu. Sonra otobüs hareket ediyor. Mola yerlerinde insanlar iniyor, çaylarını alıyor, telefonlarına bakıyor ve yeniden yerlerine dönüyor. Şehirler değişiyor, tabelalar değişiyor, hava değişiyor ama herkes kendi hikâyesini yanında taşımaya devam ediyor. Birkaç saat sonra otobüs duruyor. Birileri sarılıyor, birileri yalnız yürüyor, birileri hiç tanımadığı bir şehre ilk adımını atıyor. Bilet çöpe gidiyor ama yolculuk devam ediyor. Belki de biz otobüse şehir değiştirmek için değil, kendimizden bir parçayı geride bırakmak için biniyoruz. Çünkü bazı yolculukların vardığı yer haritada görünmez. İnsan otobüsten iner, biletini çöpe atar ve yürümeye başlar. O sırada kimse fark etmez ama bazen insan, indiği şehirde değil, otobüsten indiği anda başka biri olmuştur.