İnsanları Değiştirmeye Çalışmayın, Olduğu Gibi Reddedin

Hayatta en çok vakit kaybettiğimiz şeylerden biri, insanları değiştirebileceğimize inanmaktır.
“Zamanla düzelir.”
“Beni tanıdıkça değişir.”
“Biraz daha uğraşırsam farklı biri olur.”
Oysa insanlar, bizim beklentilerimize göre şekillenecek birer taslak değildir.
Hepimizin doğruları, yanlışları, alışkanlıkları ve karakteri var. Elbette insan değişebilir. Ama bu, bir başkası istediği için değil; kendisi buna ihtiyaç duyduğunda olur.
İşte tam da bu yüzden, bir insanı sürekli değiştirmeye çalışıyorsanız belki de yanlış kişiyi değiştirmeye çalışıyorsunuzdur.
Çünkü bazen sorun karşımızdaki insan değildir.
Sorun, onun olduğu kişiyi kabul edemememizdir.
Bir insanın sürekli daha farklı olmasını bekliyorsanız, belki de yapmanız gereken onu değiştirmeye çalışmak değil, onun size uygun olmadığını kabul etmektir.
Bu acımasızlık değildir.
Asıl acımasızlık, birini yıllarca “bir gün değişecek” umuduyla yaşatmak ve değişmediğinde onu suçlamaktır.
Kimse, başkasının istediği biri olmak zorunda değildir.
Kimse de istemediği bir insanı hayatında tutmak zorunda değildir.
Bazı insanlar hayatımıza uyar.
Bazıları uymaz.
Bunun adı nefret değildir.
Bunun adı seçimdir.
Çünkü olgunluk, herkesi hayatında tutabilmek değildir.
Olgunluk, kimi olduğu gibi kabul edeceğini, kimi ise olduğu gibi uğurlayacağını bilmektir.
Belki de bu yüzden bazı insanları değiştirmeye çalışmaktan vazgeçmek gerekir.
Çünkü herkes değişmek zorunda değildir.
Ama herkes, olduğu haliyle kabul edilmeyi ya da kabul edilmiyorsa dürüstçe yoluna devam etmeyi hak eder.